Mtoto hujifunza maisha kwanza kupitia mfano wa wazazi wake

Katika safari ya malezi, wazazi wengi hutamani kuona watoto wao wakikua wakiwa na heshima, uaminifu, uwajibikaji na kumcha Mungu. Wengi hujitahidi kuwafundisha watoto wao maneno mazuri, kuwapa ushauri na kuwaelekeza katika njia sahihi.

Lakini kuna jambo moja muhimu ambalo kila mzazi anapaswa kulikumbuka:

Mtoto hujifunza zaidi kupitia kile anachokiona kuliko kile anachoambiwa.

Kabla mtoto hajaanza kusoma vitabu vya shule, tayari ameanza kusoma kitabu kingine muhimu zaidi — maisha ya wazazi wake.

Hii ndiyo sababu katika mfululizo wa kipindi cha “MTOTO NI MALEZI”, kipindi cha nne kinabeba ujumbe:

MZAZI NI KITABU CHA KWANZA CHA MTOTO

Kwa sababu maisha ya mzazi ni somo linaloendelea kila siku mbele ya macho ya mtoto.

Mtoto hujifunza kwa kuona

Watoto wana uwezo mkubwa wa kuiga. Mara nyingi hawafuati tu maneno wanayoambiwa, bali hufuata mwenendo wanaouona katika mazingira yao.

Mtoto anayemwona mzazi wake akizungumza kwa heshima hujifunza heshima.

Mtoto anayemwona mzazi wake akisema ukweli hujifunza uaminifu.

Mtoto anayemwona mzazi wake akiomba msamaha anapokosea hujifunza unyenyekevu.

Mtoto anayemwona mzazi wake akimtegemea Mungu hujifunza umuhimu wa imani.

Lakini pia mtoto anaweza kujifunza tabia zisizofaa kupitia mfano anaouona nyumbani.

Maneno makali, hasira zisizodhibitiwa, kutowajibika au kutowaheshimu wengine vinaweza kuwa masomo ambayo mtoto anayapokea bila hata kufundishwa moja kwa moja.

Ndiyo maana mzazi anapaswa kutambua kwamba kila siku anafundisha mtoto wake, hata pale ambapo hasemi chochote.

Haiwezekani kumfundisha mtoto jambo ambalo hatulionyeshi

Moja ya changamoto kubwa katika malezi ni pale mzazi anapotaka mtoto awe na tabia ambayo yeye mwenyewe haionyeshi.

Tunataka mtoto awe na heshima, lakini mtoto anatakiwa kwanza kuona heshima ikionyeshwa nyumbani.

Tunataka mtoto awe mvumilivu, lakini anahitaji kuona wazazi wakikabiliana na changamoto kwa uvumilivu.

Tunataka mtoto awe mkweli, lakini anahitaji kuona ukweli ukipewa nafasi katika familia.

Malezi hayajengwi kwa maagizo pekee.

Malezi hujengwa kwa maisha yanayoonekana.

Mzazi hahitaji kuwa mkamilifu ili awe mfano mzuri. Kila mzazi ana changamoto na maeneo ya kujifunza. Lakini mtoto anahitaji kuona mzazi anayejitahidi, anayekubali makosa yake na anayekuwa tayari kubadilika.

Mtoto anapomwona mzazi wake akiomba msamaha, hajifunzi udhaifu.

Anajifunza unyenyekevu.

Nyumba ndiyo shule ya kwanza ya mtoto

Kabla mtoto hajafika shuleni, tayari ameshaanza kupata masomo muhimu nyumbani.

Nyumbani ndipo anapojifunza namna ya kuwasiliana.

Nyumbani ndipo anapojifunza namna ya kushughulikia matatizo.

Nyumbani ndipo anapojifunza maana ya upendo, msamaha na uwajibikaji.

Baba na mama wana nafasi ya kipekee katika kuweka msingi wa maisha ya mtoto.

Baba anapokuwa mfano wa uaminifu, heshima na uwajibikaji, anajenga somo kubwa kwa watoto wake.

Mama anapokuwa mfano wa upendo, hekima na uvumilivu, anajenga msingi ambao mtoto anaweza kuubeba maisha yake yote.

Walimu, viongozi wa kiroho na jamii wana nafasi kubwa katika malezi, lakini msingi wa kwanza huwekwa nyumbani.

Biblia inatufundisha kuwa mfano ni muhimu

Neno la Mungu linatukumbusha umuhimu wa kuwa mfano katika maisha yetu.

Katika 1 Timotheo 4:12, Biblia inasema:

“Mtu awaye yote asiudharau ujana wako; bali uwe mfano kwao waaminio, katika usemi na mwenendo, na katika upendo, na imani, na usafi.”

Ujumbe huu unatukumbusha kwamba mwenendo wetu unaweza kuwa fundisho kwa wengine.

Kwa mzazi, hii ina maana kubwa sana.

Mtoto wako anahitaji kusikia mafundisho yako, lakini pia anahitaji kuona maisha yanayoyaunga mkono mafundisho hayo.

Katika Kumbukumbu la Torati 6:6-7, Biblia inaeleza umuhimu wa wazazi kuwafundisha watoto kwa bidii katika maisha ya kila siku:

“Na maneno haya ninayokuamuru leo yatakuwa moyoni mwako; nawe uwafundishe watoto wako kwa bidii…”

Hii inaonyesha kwamba malezi ya kiroho na maadili si jambo la tukio moja, bali ni safari ya kila siku.

Changamoto za wazazi katika kizazi cha sasa

Katika dunia ya leo, watoto wanakutana na ujumbe mwingi kutoka maeneo mbalimbali.

Simu, mitandao ya kijamii, marafiki na mazingira yanayowazunguka vinaweza kuwa na ushawishi mkubwa katika maisha yao.

Lakini pamoja na mabadiliko haya yote, nafasi ya mzazi bado ni ya msingi.

Mtoto hahitaji tu mzazi anayempa mahitaji ya kimwili.

Anahitaji mzazi anayemsikiliza.

Anahitaji mzazi anayemwelekeza.

Anahitaji mzazi anayekuwa sehemu ya maisha yake.

Teknolojia inaweza kusaidia katika mambo mengi, lakini haiwezi kuchukua nafasi ya uwepo, upendo na mfano wa mzazi.

Jiulize: Mtoto wangu akiniiga atakuwa mtu wa aina gani?

Hili ni swali muhimu kwa kila mzazi.

Kama mtoto wako angefuata maisha yako ya kila siku, angejifunza nini?

Je, angejifunza heshima?

Je, angejifunza upendo?

Je, angejifunza kusamehe?

Je, angejifunza kumtegemea Mungu?

Je, angejifunza kuwajibika?

Maswali haya hayataki kutuhukumu, bali yanatupa nafasi ya kujitathmini na kuboresha malezi yetu.

Kwa sababu mabadiliko ya familia huanza pale mzazi anapoanza kujitazama kwanza.

Hitimisho

Kipindi cha “MTOTO NI MALEZI” kinatukumbusha kwamba mtoto hajengwi kwa maneno pekee, bali kwa mfano wa maisha anaouona kila siku.

Mzazi mpendwa, mtoto wako anakusoma.

Anasoma maneno yako.

Anasoma matendo yako.

Anasoma namna unavyowatendea wengine.

Anasoma namna unavyomtegemea Mungu.

Kwa hiyo, kuwa mwangalifu na kitabu unachokiweka mbele yake.

Kwa sababu:

MZAZI NI KITABU CHA KWANZA CHA MTOTO

Ishi kile unachotaka mtoto wako awe.

Onyesha kile unachotaka mtoto wako ajifunze.

Jenga leo kile unachotamani kuona kesho.

Imeandaliwa na Sr. Anagladness Mrumah – Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa

Mtoto hujengwa kwanza na maneno anayoyasikia nyumbani
Katika safari ya malezi, wazazi wengi huzingatia mambo mengi muhimu kwa watoto wao: elimu bora, chakula, mavazi, afya na mazingira salama ya kukulia. Haya yote ni muhimu, lakini kuna eneo moja ambalo mara nyingi husahaulika, nalo ni nguvu ya maneno ambayo mtoto anayapokea kila siku kutoka kwa wazazi wake.
Kabla mtoto hajajifunza namna ya kuzungumza na dunia, hujifunza kwanza sauti ya nyumbani kwake. Kabla hajajua watu wengine watamthamini au kumkosoa vipi, tayari ameanza kujenga picha yake kupitia maneno anayoyasikia kutoka kwa wale anaowapenda zaidi.
Ndiyo maana katika mfululizo wa kipindi chetu cha “MTOTO NI MALEZI”, tunazungumzia mada muhimu:
“MANENO YA MZAZI NI MBEGU.”
Kwa sababu kila neno linalotoka kwa mzazi linaweza kuwa mbegu inayopandwa ndani ya moyo wa mtoto. Mbegu hiyo inaweza kuzaa ujasiri, matumaini, upendo na heshima; au inaweza kuzaa hofu, maumivu na kukata tamaa.
Mtoto hasikii maneno pekee, anajenga maisha kupitia maneno hayo
Mtoto mdogo anapozaliwa hana uwezo wa kujitathmini mwenyewe. Hajui uwezo wake, thamani yake wala nafasi yake katika dunia. Mara nyingi hujifunza mambo hayo kupitia namna wazazi wake wanavyomzungumzia.
Mzazi anayemwambia mtoto: “Unaweza kufanya vizuri.” “Ninaamini katika uwezo wako.” “Mungu amekuumba kwa kusudi.” anakuwa anajenga moyo wa mtoto kuwa na matumaini na kujiamini. Lakini mtoto anayesikia mara kwa mara maneno kama: “Wewe huwezi.” “Hutakuwa kitu.” “Kila siku ni tatizo kwako.” anaweza kuanza kuamini kwamba kweli hana uwezo au thamani. Hapa ndipo wazazi wanapaswa kuelewa kwamba maneno si sauti zinazopita na kutoweka. Baadhi ya maneno hubaki moyoni kwa muda mrefu sana. Mtoto anaweza kusahau zawadi aliyopewa, lakini mara nyingi hatasahau namna mzazi wake alivyomfanya ajisikie.
Biblia inatufundisha kuwa makini na ulimi wetu
Neno la Mungu linaweka wazi umuhimu wa maneno katika maisha ya mwanadamu.
Katika Mithali 18:21, Biblia inasema: “Mauti na uzima huwa katika uwezo wa ulimi; na wao waupendao watakula matunda yake.” Andiko hili linatufundisha kwamba maneno yana nguvu. Ulimi unaweza kujenga au kubomoa. Unaweza kuleta faraja au maumivu. Unaweza kumuinua mtu au kumkatisha tamaa. Kwa mzazi, ujumbe huu una uzito mkubwa zaidi kwa sababu mtoto ana nafasi ya kipekee katika kupokea maneno ya wazazi wake. Mtoto anahitaji kusikia maneno ya maelekezo, lakini pia anahitaji kusikia maneno ya upendo. Anahitaji kusahihishwa, lakini pia anahitaji kutiwa moyo. Anahitaji kuelekezwa, lakini pia anahitaji kuhakikishiwa kwamba bado ana thamani hata anapokosea.
Kumrekebisha mtoto si sawa na kumvunja moyo
Malezi bora hayamaanishi kumruhusu mtoto afanye kila kitu anachotaka. Mtoto anahitaji mipaka, maelekezo na nidhamu.
Lakini kuna tofauti kubwa kati ya kurekebisha tabia ya mtoto na kushambulia utu wa mtoto.
Mzazi mwenye hekima anaweza kusema: “Ulichofanya si sahihi, lakini unaweza kujifunza na kubadilika.”Badala ya kusema: “Wewe ni mtoto mbaya na hutabadilika.” Katika hali ya kwanza, mzazi anashughulikia kosa. Katika hali ya pili, mzazi anaweza kumfanya mtoto ajione yeye mwenyewe ndiye tatizo. Mtoto anaweza kufanya kosa, lakini kosa lake halipaswi kumfanya aamini kwamba yeye hana thamani. Malezi yenye upendo humsaidia mtoto kuona kwamba anaweza kubadilika na kuwa bora zaidi.
Nyumba ndiyo shule ya kwanza ya lugha
Kabla mtoto hajafika shuleni, tayari ameshaanza kupata masomo muhimu nyumbani. Huko anajifunza namna ya kuzungumza. Anajifunza namna ya kushughulikia matatizo. Anajifunza namna ya kuwaheshimu wengine. Anajifunza namna ya kuonyesha upendo. Mtoto anayekulia katika nyumba yenye maneno ya heshima hujifunza heshima. Mtoto anayekulia katika nyumba yenye msamaha hujifunza kusamehe. Mtoto anayekulia katika nyumba yenye shukrani hujifunza kuthamini. Kwa hiyo, mzazi anapobadilisha lugha yake nyumbani, anabadilisha pia mazingira ambayo mtoto anakulia.
Maneno ya mzazi ni sehemu ya urithi wa mtoto
Wazazi wengi hufikiria urithi wa mtoto ni mali, elimu au vitu watakavyomuachia. Haya ni mambo mazuri, lakini kuna urithi mwingine ambao una nguvu kubwa zaidi:
Maneno na misingi wanayoweka ndani ya moyo wa mtoto.
Mtoto anayekua akisikia maneno ya hekima, maombi na matumaini hubeba urithi huo maisha yake yote. Siku moja mtoto atakua na kuondoka nyumbani. Huenda asibebe kila kitu ulichomnulia, lakini atabeba kile ulichomjengea ndani yake. Atabeba namna ulivyomfundisha kujiona. Atabeba namna ulivyomfundisha kuwaheshimu wengine. Atabeba namna ulivyomwelekeza kwa Mungu.
Mzazi, chagua maneno yatakayobeba baraka
Kila siku mzazi anapata nafasi ya kupanda mbegu ndani ya mtoto wake. Unaweza kupanda mbegu ya hofu au ujasiri. Unaweza kupanda mbegu ya kukata tamaa au matumaini. Unaweza kupanda mbegu ya maumivu au uponyaji. Chagua maneno yatakayomjenga mtoto wako, Mfundishe, Mrekebishe na Muongoze.
Lakini daima mkumbushe kwamba anapendwa na ana thamani mbele za Mungu. Biblia inasema katika Waefeso 4:29: “Neno lolote lililo ovu lisitoke vinywani mwenu, bali lililo jema la kumfaa mwenye kuhitaji, ili liwape neema wasikiao.” Huu ni mwaliko kwa kila mzazi kulinda maneno yake, kwa sababu maneno hayo yanaweza kuwa chanzo cha nguvu katika maisha ya mtoto.
Hitimisho
“MTOTO NI MALEZI” inatukumbusha kwamba watoto hawajengwi kwa mahitaji wanayopewa pekee, bali kwa upendo, mfano na maneno wanayosikia kila siku. Mzazi mpendwa, mtoto wako anasikia zaidi ya unavyofikiri. Anakumbuka zaidi ya unavyodhani. Na maneno yako yana nguvu zaidi ya unavyoweza kuona. Kwa hiyo, kabla hujazungumza, kumbuka:
Maneno ya mzazi ni mbegu.
Panda mbegu nzuri leo, ili kesho uvune mtoto mwenye heshima, ujasiri, upendo na hofu ya Mungu.

Imeandaliwa na Sr. Anagladness Mrumah: Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa

Mtoto ni Malezi ni kipindi maalumu cha malezi, maadili na imani kinacholenga kuwafikia wazazi, walezi na jamii kwa ujumla katika kujenga kizazi chenye heshima, utu na kumcha Mungu.

Kipindi hiki kinatukumbusha kwamba mtoto hakui kwa sababu ya mahitaji anayopata pekee, bali hukua kutokana na malezi anayopokea, mazingira anayokulia na mifano anayoiona kutoka kwa watu wanaomzunguka. Mtoto ni zawadi kutoka kwa Mungu, lakini pia ni jukumu kubwa ambalo limewekwa mikononi mwa wazazi ili wamjenge katika tabia njema na misingi itakayomsaidia katika maisha yake yote.

Katika kipindi hiki, tunazungumzia umuhimu wa kuwafundisha watoto tabia ya kusalimia wakubwa, jambo ambalo linaonekana kuwa dogo lakini lina maana kubwa katika kujenga heshima, unyenyekevu na mahusiano mema katika jamii. Salamu si maneno ya kawaida tu yanayotamkwa kwa mazoea, bali ni ishara ya kutambua thamani ya mtu mwingine, kuheshimu waliotutangulia na kuonyesha moyo wa upendo na ustaarabu.

Kupitia kipindi hiki, wazazi wanakumbushwa kwamba mtoto hajazaliwa akiwa na tabia zote njema tayari; tabia hizo hujengwa kupitia mafundisho na mfano wa wazazi. Mtoto anayewaona wazazi wake wakiheshimu watu wengine, kusalimia, kutumia lugha nzuri na kuishi kwa upendo hujifunza mambo hayo kwa urahisi. Kwa hiyo, malezi bora huanza nyumbani, kwa sababu nyumba ndiyo shule ya kwanza ya mtoto na wazazi ndiyo walimu wake wa kwanza.

Kipindi hiki pia kinachambua changamoto zinazowakabili wazazi katika kizazi cha sasa, ambapo watoto wanakua katika mazingira yenye ushawishi mkubwa wa teknolojia, mitandao ya kijamii na mabadiliko ya kijamii. Pamoja na mabadiliko hayo, bado kuna wajibu wa wazazi kuhakikisha watoto wanapata elimu pamoja na maadili, kwa sababu mafanikio ya kweli hayapimwi kwa maarifa pekee, bali pia kwa tabia, heshima na namna mtu anavyowatendea wengine.

Kwa mtazamo wa kiimani, Mtoto ni Malezi kinawasaidia wazazi kutambua kwamba malezi ni sehemu ya huduma ambayo Mungu amewapa. Biblia inasema:

“Mlee mtoto katika njia impasayo, naye hataiacha hata atakapokuwa mzee.”
Mithali 22:6

Andiko hili linatukumbusha kwamba malezi si jukumu la shule pekee, wala si jukumu la jamii pekee, bali ni wajibu wa wazazi kumjenga mtoto katika njia ya kweli, heshima na maadili yanayompendeza Mungu.

Kupitia mafundisho, tafakari na mazungumzo yanayojengwa ndani ya kipindi hiki, wazazi wanahimizwa kutokazia tu mahitaji ya kimwili ya watoto, bali pia kujenga mioyo yao. Mtoto anayefundishwa heshima leo anaweza kuwa mtu anayeheshimu wengine kesho. Mtoto anayefundishwa unyenyekevu leo anaweza kuwa kiongozi bora kesho. Mtoto anayelelewa katika maadili mema anaweza kuwa baraka kwa familia yake na jamii kwa ujumla.

Mtoto ni Malezi ni wito kwa kila mzazi kusimama katika nafasi yake ya kulea, kufundisha na kuwa mfano bora kwa watoto. Ni ukumbusho kwamba kizazi cha kesho kinajengwa na matendo tunayofanya leo.

Kwa sababu mtoto tunayemlea leo ndiye mtu tutakayemwona kesho.

Sr Anagladness Mrumah: Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa

Introduction
The Pontifical Society of the Holy Childhood, is one of the four Pontifical Mission Societies of the Catholic Church. Its mission is to form children as missionary disciples of Christ by nurturing their spiritual, moral, intellectual, psychological, and social development.
In Tanzania, the Society continues to play a vital role in the evangelizing mission of the Church by helping children grow in faith, prayer, charity, and missionary responsibility. Through parish- and diocesan-based programmes, children are introduced to the Gospel, encouraged to participate actively in the life of the Church, and inspired to become missionaries to other children through prayer and acts of charity.
As the Church seeks to strengthen missionary formation among children, particular attention must be given to ensuring the active participation of both boys and girls. The balanced formation of all children is essential for the future of Christian families, ecclesial communities, and society as a whole.
Historical Background
The Pontifical Society of the Holy Childhood was founded in 1843 in France by Bishop Charles de Forbin-Janson. Deeply moved by the plight of children living in mission territories, he envisioned a movement in which children would help other children through prayer, sacrifice, generosity, and missionary witness.
His inspiration came from the words of Jesus:
“Let the little children come to me, and do not hinder them, for the kingdom of heaven belongs to such as these.” (Matthew 19:14)
Since its foundation, the Society has spread throughout the world, forming millions of children in missionary spirituality and encouraging them to participate actively in the Church’s universal mission.
The Mission of the Society
The Pontifical Society of the Holy Childhood seeks to provide an integral Christian formation by helping children to:
” deepen their relationship with Jesus Christ through prayer;
” grow in Christian virtues and moral values;
” cultivate compassion and solidarity with other children;
” develop a missionary spirit from an early age;
” participate actively in the life and mission of the Church;
” become responsible members of their families, parishes, schools, and communities.
This formation extends beyond catechetical instruction by fostering a lifelong missionary identity rooted in faith and service.
Equal Participation of Boys and Girls
The Pontifical Society of the Holy Childhood welcomes all children without distinction. Boys and girls alike are called to grow in holiness, missionary awareness, and Christian discipleship.
Nevertheless, pastoral experience in many dioceses reveals that girls often participate in greater numbers than boys. While the commitment of girls is encouraging, the limited participation of boys represents an important pastoral challenge that deserves renewed attention.
Drawing from her pastoral ministry as the National Executive Secretary of the Pontifical Society of the Holy Childhood at the Tanzania Episcopal Conference (TEC), Sr. Anagladness Mrumah notes that many parishes continue to experience this imbalance. Although numerous boys belong to parish communities, comparatively few take part in the missionary formation offered by the Society. This reality calls for greater collaboration among parents, priests, religious, catechists, and parish leaders to ensure that every child is given the opportunity to benefit from the Society’s holistic formation.
Why the Participation of Boys Matters
The formation offered by the Society is equally valuable for boys. It nurtures habits and virtues that contribute to their growth as mature Christians and responsible members of society.
Through regular participation, boys are encouraged to develop:
” a personal relationship with Jesus Christ;
” a life of prayer and sacramental participation;
” moral integrity and self-discipline;
” leadership grounded in Gospel values;
” compassion and service towards others;
” responsibility within the Church and society.
Such formation prepares them to become faithful Christian husbands and fathers, committed priests and religious, dedicated catechists, and responsible lay leaders.
Building Strong Families and Future Vocations
Childhood is the foundation upon which future vocations are built. When boys and girls receive similar Christian formation, they grow with shared values that strengthen both family life and ecclesial communities.
The Pontifical Society of the Holy Childhood contributes significantly to the discernment of vocations by helping children discover God’s call through prayer, service, and missionary commitment. Whether they are called to priesthood, consecrated life, Christian marriage, or lay leadership, the values acquired during childhood become a lasting source of spiritual maturity.
A generation formed in faith, charity, and missionary discipleship becomes a blessing not only for the Church but also for the wider society.
The Responsibility of Parents and the Christian Community
Parents remain the primary educators of their children in the faith. Their encouragement is indispensable in ensuring that both boys and girls participate actively in the Pontifical Society of the Holy Childhood.
Likewise, bishops, priests, religious, catechists, and parish leaders share the responsibility of creating an environment where every child is welcomed, accompanied, and formed according to the teachings of the Church.
The Society complements sacramental catechesis by providing continuous formation throughout childhood, allowing children to grow steadily in faith rather than receiving instruction only during preparation for the sacraments.
A Pastoral Call
The Church in Tanzania is invited to renew its commitment to the missionary formation of children by encouraging greater participation of boys in the Pontifical Society of the Holy Childhood.
This invitation is not simply about increasing membership. Rather, it is about investing in the future of the Church by ensuring that tomorrow’s Christian fathers, mothers, priests, religious, missionaries, and lay leaders receive a strong spiritual and moral foundation from childhood.
A balanced participation of boys and girls enriches parish communities, strengthens Christian families, and contributes to the growth of a missionary Church inspired by faith, charity, and service.
Conclusion
The Pontifical Society of the Holy Childhood remains one of the Church’s most valuable instruments for the evangelization and formation of children. Through its missionary spirituality, it nurtures children who know Christ, love the Church, care for one another, and embrace their missionary responsibility.
As the Church continues to proclaim the Gospel to future generations, parents, educators, clergy, religious, and all pastoral agents are encouraged to ensure that boys and girls alike are given the opportunity to participate fully in the life of the Society.
In doing so, we invest in a future marked by vibrant Christian families, flourishing vocations, and a missionary Church committed to the service of God and humanity.
“Let the little children come to me, and do not hinder them, for the kingdom of heaven belongs to such as these.” (Matthew 19:14)

October 18 2025, remains a historic day in Tanzania, when thousands of children were able to attend the prayer of the Holy Rosary. This Rosary was prayed as usual by all dioceses through Catholic Church Radio, to ensure that our children pray together nationally. In this year’s rosary, those who led the rosary while others responded were: Archdioceses of Arusha, Dar es Salaam, Dioceses of Bagamoyo, Sumbawanga, Mbinga, Shinyanga and Singida. It is an undeniable fact that, this year the office has again witnessed a significant increase in children compared to previous years. For this we thank God very much and we ask him to continue to strengthen the missionary work more and more so that he continues to be recognized by those who do not know him yet.

Currently, the office has a strategic plan to organize a children’s program related to ADVENT, with the theme: Children and Advent. This program will be aired on Radio Maria and Tumaini, on Fridays and Saturdays from 5:00-600 PM and 1:00-1:300 PM respectively. The main objective of this program is to ensure that children are well prepared for the celebration of Christmas, in line with the celebration of the Children’s Martyrs’ Day, a celebration that will accompany the Congresses.

Prepared by: PMS National Office

Watoto wa 402 wa Parokia ya Lundumato walifanya kongamano la kiparokia, kuanzia tarehe 20-24 Agosti, 2025. Kwa muda wote wa Kongamano watoto walikuwa kupata semina mbalimbali za kuwajenga kiroho na kimaadili. Tunamshukuru Mwenyezi Mungu kwamba tarehe 23 siku ya Jumamosi, watoto waliweza kujiunga na kanisa la Tanzania kwa lengo la kuombea Haki na Amani vitawale, hasa katika uchaguzi mkuu wa viongozi unaotarajiwa kufanyika mwaka huu. Kwahiyo, Pamoja na nia hiyo muhimu, walifundishwa mada 2 ambazo ni, Historia ya Shirika la Kipapa na Muundo wake na Maisha ya Wito na Sala.

Kwa kutambua kuwa walezi ni nguzo katika kusimama na kukua kwa shirika hili, walifundishwa mada ya Ulinzi wa mtoto ili wapate ujuzi wa kuwalinda watoto katika utume wao wa kulea. Idadi ya watoto walioshiriki kongamano ni 402.

Jumamosi usiku tulikuwa na Saa Takatifu tukiabudu Ekaristi kuamkia Dominika ambayo kongamano lilihitimishwa kwa Misa Takatifu kuombea Haki na Amani.

Imetayarishwa na Pd. Erasto Nyimbo, Mkurugenzi PMS Jimbo

Kwajina la Baba na la Mwana naa Roho Mtakatifu …

Bwana Yesu tunakushukuru kwa baraka zako unazotujalia siku hata siku. Tunaomba uendelee kuichochea mioyo yetu ari ya kuwalea watoto wetu huku tukitambua kuwa ni jukumu letu wazazi kuwaonyesha njia njema watoto wetu ili nao wapate kuyakabili maisha yao ya baadae katika hali stahiki.

Tunaomba hayo kwanjia ya Kristo bwana wetu amina

Kwa jina la baba na la mwana…

Wapendwa wasikilizaji wa Redio Maria Sauti ya kikristo nyumbani mwako pamoja na mshirika wake Redio Mbiu Sauti ya Faraja kutoka Kagera, kipindi kilichopita nilizungumzia juu ya aina ya wazazi wawajibikaji na moja kwa moja nikaelezea sifa za wazazi wawajibikaji katika kutoa malezi kwa watoto. Nilisema wazazi wawajibikaji hutoa malezi yaliyo bora kwa watoto wao, tena nikasema kuwa wazazi wawajibikaji wanaifanya familia kuwa kanisa la nyumbani. Vilevile nilisema kuwa wazazi hawa wawajibikaji ni wale wanaoifanya familia kuwa shule ya nyumbani kwani hujitahidi kutoa mafunzo yote stahiki kimaadili kwa watoto wao. Sifa nyingine ya wazazi wawajibikaji niliyoeleza nilisema ni kutoa somo ama mafunzo ya utii kwa watoto wao. Tena nilieleza kuwa wazazi wawajibikaji wanawalea watoto wao kuwa waaminifu. Na nikasema sifa nyingine kwamba, wazazi wawajibikaji katika kutoa malezi kwa watoto wao huwa wanatenga muda wa kukaa na watoto wao ili kuhakikisha kuwa watoto wanapata malezi stahiki. Halafu nikasema, Wanatimiza vema kazi yao wakijua kuwa wanatimiza kwa matendo sehemu ya viapo vyao vya ndoa; yaani kuwalea watoto wao kama ilivyo sheria ya Kristo na Kanisa lake, huku wakiwarithisha watoto wao mila za wazee zilizo njema. (Rej. Mithali 19:18, Waefeso 6:4)

Wapendwa wasikilizaji, wa redio maria sauti ya kikristo nyumbani mwako pamoja na mshirika wake redio mbiu sauti ya faraja kutoka Kagera, ukiachana na hii aina ya wazazi wawajibikaji katika kutoa malezi kwa watoto ambapo kwa hakika ndio aina niliyosema kuwa ndiyo inayopaswa kuigwa, leo napenda nifafanue aina kadhaa za wazazi ambazo nazo leo hii zipo kwenye jamii zetu ijapokuwa hazipaswi kuigwa kabisa. Kwa hakika aina hizi za wazazi ni chukivu kwa Mungu, kwa kanisa na kwa jamii yote kwani aina hizi zimeweza kuzalisha watu majambazi, wahuni, watu wakatili, walevi, wavivu, wapagani, wezi, wajuaji, watu walioathirika kisaikolojia, watoto wasiochukulika, maadui kwa wazazi wao, na kwa ujumla watoto wa tabia mbalimbali ambazo hazipaswi kuigwa hata kidogo kwenye jamii zetu.

Wapendwa wasikilizaji, aina mojawapo ya wazazi ambao ni chukivu ni ile ya wazazi ruksa. Hawa ni wazazi ambao kwakweli hawana sifa ya kuitwa wazazi zaidi ya sifa moja tu ya kuzaa ambayo walau inawaheshimisha. Kwa hakika, wazazi hawa kwanza wenyewe hawana maadili. Mara zote watoto wamekuwa ndio wa kuwaongoza ama kuwaendesha. Daima wazazi wa ruksa wamekuwa wakikubaliana na chochote kile wanachoambiwa na watoto wao. Ee, Mtoto akisema anatoka haulizwi anaenda wapi na wala kwamba huko anakoenda anaenda kufanya nini. Mtoto akisema amechoka na hivyo hataenda kanisani ama shuleni mzazi anasema sawa! Akimwona mwanae anapigana na mtoto wa jirani anashabikia na pengine na yeye kuongezea konzi pasipo kuzuia shari. Kila kitu wazazi hao wanaruhusuruhusu tu. Wazazi wa aina hii hawana neno hapana hata siku moja katika vinywani mwao. Ni wazazi ambao hawana misingi ya kimaadili na kwahiyo kwakuwa hawataki kufikiri zaidi, basi watoto wanawapanda vichwani na hivyo kuamua wanavyotaka siku zote.  Wazazi hawa wanashindwa kujua kuwa Watoto ni riziki kutoka kwa Mwenyezi-Mungu; watoto ni tuzo lake Mungu kwetu sisi. (Zaburi: 127:3) Ndugu zangu watoto waliotoka kwenye familia ya aina hii ya wazazi wenye kuruhusu kila kitu bila ya kuchuja mambo ni lazima maisha yawapige na wala sio kidogo kwani kwakuwa hawakuwahi kusikia neno acha ama hapana kutoka kwenye vinywa vya wazazi wao, wanakuwa wa ajabu kupindukia. Sina shaka msikilizaji wangu ulishawahi kukutana na wazazi wa aina hii.

Wapendwa wasikilizaji, ukiacha hawa wazazi ambao daima hawajui kukataa kitu chochote kutoka kwa watoto wao hata kama ni kibaya, kuna wazazi wengine leo hii ambao ni wazazi wakandamizaji wa watoto wao. Wazazi hawa ni wakatili sana kwa watoto wao. Wao wanachoamini ni kwamba mtoto hapaswi kuongea kitu na akasikilizwa. Wao wanajua tu kuwa njia sahihi ya kumlea mtoto ni kumpiga ama kumnyamazisha asitoe sauti, na hapo watakuwa wamekamilisha zoezi zima la malezi. Ee, unakuta mtoto anamwambia mama. mamaaa, au babaaa naomba… kabla hajamaliza sentensi mama au baba ameshamfokea, tuliaa weweee! Sitaki ujinga wako. Mtoto masikini anaondoka akiwa amenyong’onyea utamwonea huruma. Wazazi hawa siku zote iwe mtoto kafanya jambo jema ama jambo baya kwao ni mtindo mmoja. Hawana masahihisho kwa watoto wao kabisa. Mtoto akikosea kidogo tuu siku hiyo atavimba mwili kwa viboko ama vifinyo. Ama mtoto akijaribu kueleza kitu atanyamazishwa hata kabla ya mzazi kujua kuwa kitu hicho kina tija ama vipi. Tena sauti itakayotolewa na mzazi utadhani ni ile ya askari vitani. Na kama mtoto kiafya ni wale wembamba wembamba basi unaweza kumkuta yuko chini anajikongoja kuamka ajisikilizie. Ndugu zangu kwa hali ya wazazi wa aina hii, Ndio unakuta mtoto anapitia changamoto fulani kubwa tu kama vile masuala ya kikatili yanayowasibu watoto wetu ya ulawiti, ubakaji na au kama alikutana na mtu mwenye dalili ya kumteka! lakini kwakuwa anajua kuwa hatasikilizwa akijieleza, basi anaamua kujikalia na shida yake na mwisho wa siku inakuwa kubwa hata kumuathiri vibaya zaidi kuliko kama angesikilizwa na kusaidiwa mapema.

Ndugu zangu wasikilizaji, watoto waliozaliwa katika familia za tabia ama aina hii, huwa kwa asili wanakuwa watu waoga wasioweza kusimama mbele ya watu na kuongea, watu wasiojiamini kuwa wanaweza jambo, watu wenye maumivu ya ndani, watu wasiojua kupenda wala kupendwa, watu wayamafu, watu ambao daima wanakuwa na mawazo mengi kichwani. Kwa mfano kama unamuuliza kitu unaweza kuhisi amekunyamazia kumbe mwenzako hajakusikia, yupo mbaaaali. Na pengine wanakuwa watu wasiojua thamani ya mzazi katika maisha yao yote kwakuwa nao hawakuthaminiwa. Ni watu ambao nao wataweza kukitendea kizazi chao kama wao walivyotendewa. Na ndugu zangu watu hawa daima huwa wenye tabia nyingi za chinichini, watu wasio wawazi katika mipango yao na mienendo yao kwa ujumla, kwasababu katika maisha yao hawakupata mwanya wa kusikilizwa. Ndugu msikilizaji sina shaka ulishaona wazazi kama hawa katika jamii inayokuzunguka.

Ndugu zangu wasikilizaji, ukiachana na wazazi wa ruksa na wale wakandamizaji, kwenye jamii zetu pia kuna aina ya wazazi wazembe na watepetevu katika kuwalea watoto wao. Wazazi hawa ni wale waliokosa umakini kabisa katika kutelekeza wajibu wao kama wazazi. Wazazi wa aina hii ndugu zangu, hawajali wala hawajui ni yapi yanayowasibu watoto wao. Hata kama mtoto kaumia mzazi hawajibiki ipasavyo kuona ni kwa namna gani mtoto kaumia. Wazazi hawa daima wamekuwa na tabia ya kujisingizia kuwa wapo bize na shughuli tu. Wazazi wa aina hii hata ungewauliza hali za watoto wao, wao hawazijui vizuri! Hawazijui kwakuwa hawana hata muda wa kuwauliza kwamba wameshindaje, au wameamkaje au wanaendeleaje na masomo ama afya zao zikoje. Wazazi hawa watoto wao wakifeli masomo kwao ni sawa tu, wakibainika kuwa na tabia mbaya kimaadili, wao hawatilii shaka yoyote hata wakishtuliwa na wazazi wenzao. Hata wakisikia kuna huu udhalilishaji wa watoto ambao kwa siku hizi umepamba moto, wao huwa hawatilii maanani kwani kwakuwa ni wazembe, hawatakagi kusugua vichwa vyao kutafuta namna nzuri ya kuwalinda watoto wao. Kwasababu hii, hufika wakati kuona kwamba hawawafahamu watoto wao kabisa; hawajui vilio na furaha za wototo wao. Wao wamezama kabisa katika biashara na mambo mengineyo. Ndugu zangu wasikilizaji wazazi wa namna hii katika jamii ni sumu kabisa kwani hupotosha maadili ya watoto wao na hivyo kuathiri pia jamii inayowazunguka. Sina shaka kabisa kuwa na aina ya wazazi ruksa msikilizaji wangu umeshakumbana nayo na huenda ikakukera sana kwamba kwanini mambo yaende au yawe hivi!

Wapendwa wasikilizaji wa Redio Maria Sauti ya Kikristo nyumbani mwako pamoja na mshirika wake Redio Mbiu Sauti ya Faraja kutoka mkoani Kagera, unayenisikiliza muda huu ni mimi Sista Anagladness Mrumah kutoka ofisi ya Mashirika ya Kipapa na katibu wa Utoto mtakatifu taifa, hapa Baraza la Maaskofu Katoliki Tanzania. Utakumbuka kuwa kipindi kilichopita nilizungumzia juu ya sifa za wazazi wawajibikaji katika kutoa malezi kwa watoto. Basi mwanzoni mwa kipindi hiki cha leo nimerudia kwa ufupi zile sifa za wazazi wawajibikaji na halafu nikaenda moja kwa moja kwenye aina za nyingine za wazazi ambao nao hawa wapo katika jamii zetu. Wazazi ambao kwakweli wamekuwa kero katika kudidimiza malezi kwa watoto wao na jamii kwa ujumla. Nimezungumza juu ya wazazi ambao wana tabia ya kuruhusu kila jambo kwa watoto wao bila kuchuja kuwa ni jema ama baya na kwahiyo kuwaweka watoto matatani kwa kukosa mielekeo. Tena nimezungumzia juu ya wazazi wakandamizaji yaani wazazi wakatili ambao kwa hakika wao wanadhani kuwa kumkoromea mtoto ama kumpiga ndio malezi sahihi, kumbe ni kumnyong’onyeza mtoto na hivyo kuathirika kisaikolojia au kumfanya awe wa kufanya mambo kichinichini ili kukwepa adhabu kwa kukosa uhuru. Na halafu nimeelezea juu ya wazazi wazembe katika kutoa malezi kwasababu tu ya ubize wao, jambo ambalo leo hii limezalisha kizazi kichanga ambacho hakijielewi kabisa. Hayo ndiyo niliyotangulia kuyazungumza. Karibu uendelee kunifuatilia.

Wapendwa wasikilizaji, kwenye jamii zetu wapo pia wazazi wapuuziaji wa mambo katika kutoa malezi kwa watoto. Yaani wao daima kila kitu huona kana kwamba hakina maana kumbe kina maana kubwa. Kila kitu kwao wanaona kuwa ni cha kuachilia mbali kwani hakiwahusu. Hata kama utamwambia mzazi wa namna hii kuwa mtoto wake akiaga kwamba anaenda shule huwa hafiki shuleni yeye atakwambia wanamzushia tu mwanangu hana tabia kama hiyo. Utaweza kumwambia kuwa mwanae ana tabia ya wizi halafu yeye akasema muache aibe akishikwa apigwe. Au utaweza kumwambia kuwa mtoto wake anajihusisha na mahusiano mabaya na yeye akakujibu kuwa wanamuonea mwanae, na mambo mengine kama hayo. Wazazi wa wapuuziaji wa mambo huwa na hulka ya kutokujali mambo wayaonayo kwa macho yao ama wanayoyasikia kwa watu wengine juu ya watoto wao. Wao huchukulia mambo kirahisirahisi tu. Hata wakisikia habari mbaya juu ya watoto wao, wao wanapuuzia au hata pengine kutetea upuuzi wa watoto wao. Hawaweki umakini wa kutosha katika habari wanazozisikia juu ya watoto wao. Matokeo yake kutokana na hali yao ya kupuuzia mambo, watoto wao wanawaozea mikononi mwao na inakuwa ni kero kwao wenyewe, kwa majirani, kero mashuleni kwao na kero kanisani. Unakuta mtu misa inaendelea yeye anachati. Ama mipango mikakati ya kuendeleza jumuiya ndogondogo, kigango, parokia ama jimbo inawekwa, lakini yeye anaona kuwa sio mpango wake wa kwanza kichwani mwake. Kumbe wazazi hawa wangekuwa makini na yale yasemwayo juu ya watoto wao, walao wangeweza kuwasaidia na kuwaunda katika utu wema.

Na tena wazazi wa aina hii huwa hawaoni aibu kuleta mfano mbaya kwa watoto wao. Watapigana mbele ya watoto, watatukanana mbele ya watoto, watadhalilishana, watafanya kila kufuru mbele za watoto. Watatenda matendo mabovu machoni pa watoto wao, wakisingizia eti ndiyo maisha ya kizungu. Si wana hulka ya kupuuzia mambo? Matokeo yake watoto wao nao wakifanya upuuzi wanakosa nguvu kabisa ya kuwanidhamisha kwasababu wanaona soni kuwa watawaambia kuwa na wao wanayafanya. Bila shaka na aina hii ya wazazi wapuuziaji wa mambo nayo ulishaishuhudia katika maisha yako mpendwa msikilizaji wangu!

Wapendwa wasikilizaji, kuna aina ya wazazi inayoitwa wazazi bubu. Wazazi bubu ndio basi tena. Kwenye familia zao hawana hulka ya kufundisha watoto, wala kuelekeza, au kuonya watoto, na wala kuwasahihisha wanapokosea. Wao wapo tu kama hawapo. Familia ya namna hii inakuwa na mporomoko mkubwa sana wa maadili; na ni hatari kubwa sana kwa majirani. Eti mzazi anaona akimsahihisha mwanae atakuwa anamwonea, Kweli? Wapendwa wasikilizaji, tusiwe wazazi bubu! La sivyo, tutajitengenezea wenyewe mabomu ndani ya familia zetu, ambapo siku yakilipuka yataanza na sisi wa karibu! Kutopenda kuongea chochote kinachohusu malezi ni kuwapa watoto fursa ya kuendelea na yao. Sasa kwakuwa mzazi ni dereva na watoto ni abiria, hebu dereva ahakikishe kuwa taratibu zote za safari zipo sawa, ili kusudi awafikishe abiria (ndio watoto wake) kwenye sehemu sahihi, watoto wasije wakachukua jukumu la kukupelekesha wewe mzazi usipopastahili. Eheeee, msikilizaji, hujawahi kuona ama kusikia wazazi bubu kwenye mazingira yako?

Aina nyingine wapendwa wasikilizaji ni ile ya wazazi wasinziaji. Hawa husinzia sana katika utendaji wao wa mambo. Wazazi hawa hawana ule wepesi wa kutatua matatizo ya familia zao kwa wakati mwafaka. Daima wao huacha mambo hadi yanaoza ndio wanakurupuka. Hata kama mtoto ameshaonyesha dalili za kuumwa, kwao si rahisi kuchukua tahadhari ya kwenda hospitali mtoto akachekiwe mapema na kisha kupata dawa. watasubiri kwanza weee, mpaka awe hoi ndipo pilika pilika za kumkimbiza ilipo hospitali huanza. Wao maamuzi hufanywa baada ya mambo kuanza kuharibika. Wanakuwa kama lile gari la zima moto ambalo kama hakuna moto huwa halina kazi, linaegeshwa mahali hadi hapo kutakapotokea dhara mahali. Ukija kwenye masuala ya shule, watoto ni lazima wayumbe. Wazazi wasinziaji Hawaandai malipo yanayohitajiwa shuleni kwa ajili ya watoto wao kama vile ada, matumizi binafsi ya watoto pamoja na michango mingine kwa wakati unaofaa. Matokeo yake watoto wao daima wanakuwa ni watu wa kuchelewa sana kwenda mashuleni au wanapofika mashuleni kurudishwa nyumbani wakalete mambo yanayohitajiwa ambayo kwa kusinzia kwa wazazi wao hawakufanikiwa kuja nayo. Katika mambo ya kanisa pia hawawajibiki kwa wakati mwafaka, muda wote wamezinzia wanaota ndoto za kimweri. Msikilizaji kama hujakutana na aina hii ya wazazi wasinziaji, ipo siku utakutana nayo kwani wapo wazazi wengi ambao ni wasinziaji kwenye kutekeleza jambo la kimalezi kwa wakati wake.

Wapendwa wasikilizaji wa Redio Maria Sauti ya Kikristo nyumbani mwako pamoja na mshirika wake Redio Mbiu Sauti ya Faraja kutoka mkoani Kagera, Aina ya mwisho ni ile ya wazazi wenye hatia. aina hii ya wazazi inatokana na matokeo hasi ya aina hizi nyingine ambazo nimezijadili leo kama vile, wazazi ruksa, wazazi wakandamizaji, wazazi wazembe na watepetevu na wazazi wasinziaji. wazazi wenye hatia ni aina ya wazazi ambao wana majuto makubwa ambayo yanasababishwa na yale waliyokengeuka katika kutoa malezi kwa watoto wao. Kwa kifupi haya ni majuto wanayoyapata wazazi ambao walishindwa kuwajibika vyema kuwalea watoto wao. hujiona kuwa ni watu wenye hatia daima. Watoto wanapokuwa mbali, wazazi ambao hawakutimiza wajibu zao vema huona kama wanaadhibiwa kutokana na dhambi walizozifanya. Au hata kama watoto wao watawatunza vizuri, ile hali ya aibu kwamba kwa kweli sikuwatendea watoto wangu haki, nilimtesa sana mama yao, niliifilisi familia na sasa wao wananitunza; sijui wananifikiriaje’! au mama kama alishawahi kuacha ndoa na kurudi kwao na kuwaacha watoto wanayongayonga, akifikia uzeeni anaumwa na roho. Badala afurahie maisha kwasababu wanawe wana chochote kitu, kwake vinamsuta tu.  Na pengine anaweza akawaza kuwa hata hicho watoto wanachompatia huenda hawampi kingi cha kuridhisha kwakuwa aliwatesa. Daima anakuwa mtu wa kujilalamisha tu. Hata kama watoto wanawapatia wazazi wao nguo za kila aina baada ya kufanikiwa kimaisha ama kujaza kila kitu cha kula kizuri ndani, bado wazazi hawa hawataonekana kwamba wana kila kitu kwasababu ya kufinywa na dhamiri zao kwa ajili ya makosa waliyowafanyia watoto wao huko nyuma! Tafiti zinatuonesha kuwa wazazi wa namna hii hufa mapema sana na wanapokea kifo wakiwa na majonzi mengi sana. Bila shaka kati ya wasikilizaji wangi wa muda huu mmeshawahi kukutana na wazazi wenye hatia.

Wapendwa wasikilizaji, nihitimishe kipindi kwa kusema hiviiii, hebu jamani kila mzazi awe muwajibikaji katika kutoa malezi stahiki kwa watoto ama mtoto wake. katika shamba, mkulima huvuna mazao bora kama na kama tu aliweza kutunza mazao haya tangu aliposia mbegu hadi kufikia muda wa mavuno. Sasa na sisi, ikiwa tunatarajia kuwa na watoto ambao ni vijana na watu wazima wa baadaye wazuri, basi na tuwe tunahakikisha kwamba tunawalea kiaminifu sawasawa na matarajio yetu. Tusitarajie kuwa vitu vizuri vinapatikana katika ndoto za usiku, hapana, ndoto nyingine hata hazina uhalisia kabisa. Waweza kuwa usingizini na kuhisi umepata fedha nyingi sana za kutatua shida zako zote, au kumiliki kitu kizuri cha thamani lakini cha kushangaza asubuhi unaamkia patupu. Sasa na sisi wazazi wakati ndio sasa wa kuwalea watoto wetu wakingali wadogo, tena tuwalee tukiwa na malengo makubwa ya kuwafikisha sehemu nzuri kimaisha, ili baadae badala ya kuwa wazazi wenye simanzi, tuwe wazazi wanaofurahia uzao wao. Hima, kipindi cha kung’ang’ana na malezi ni hiki watoto wakingali wadogo, kwani mtoto umleavyo ndivyo akuavyo. Ukimkuza vizuri ni Baraka kwako na ukimlea tofauti, majuto yatakufuata.

Sr Anagladness Mrumah

Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa

On July 12th 2025, the PMS National Director Fr. Alfred Kwene, made a missionary trip to the Archdiocese of Mbeya, with the aim of meeting the PMS Diocesan leadership which is under the leadership of Fr Exavery Mwaifimbo. In addition, in this visit, the specific objective was to encourage the leaders for the good missionary work they do day by day. It was during these days; the Mbeya PMS Office was able to share with the National PMS Director their strategic plans that they have set for themselves in achieving their mission in that diocese.

Prepared by: Fr. Exavery, PMS Diocesan Director

Leo tarehe 8 Aprili, 2025 Utoto mtakatifu Jimbo Kuu la Dar es Salaam waliadhimisha misa ya shukrani baada ya kumaliza Kongamano la Kanda ya Mashariki ambalo mwaka huu lilifanyika jimboni DSM kuanzia tarehe 19 –23 Juni, 2025 katika Parokia ya Kristo Mfalme Tabata. Katika kongamano hilo la kikanda, washiriki watoto kutoka majimbo saba (Jimbo kuu la DSM, Jimbo la Bagamoyo, Zanzibar, Tanga, Morogoro, Ifakara na Mahenge), walikuwa takribani 2600.

Misa ya shukrani kwa ajili ya kufanikisha zoezi hilo muhimu ilifanyika katika parokia ya Mt. Peter Clavery – Mbezi Louis. Mwazimishaji wa ibada ya misa takatifu alikuwa ni Padre Denis Agness Wigira, Mkurugenzi wa Mashirika ya Kipapa Jimbo Kuu la Dar es Salaam. Katika homilia yake Pd. Wigira aliwapongeza watoto pamoja na walezi kwa kuchukulia siku hii muhimu kwao kwani shukrani ni jambo muhimu sana katika maisha ya mwanadamu. Hivyo aliwaasa waendelee kuona fahari katika hilo pamoja na kufurahia utume wao wa kimisionari siku zote. Misa hii ilihudhuriwa pia na wawakilishi kutoka Ofisi ya Mashirika ya Kipapa (Sr Anagladness Mrumah, Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa pamoja na Sr Idda John Mketi ambaye ni katibu Muhtasi wa ofisi ya Mashirika ya Kipapa) ili kushirikiana na wanajimbo katika kumshukuru Mwenyezi Mungu kwa makuu yake aliyowatendea.

Imeandaliwa na Sr Anagladness Mrumah, Katibu wa Utoto Mtakatifu Taifa

Tarehe 19-22 Juni  tuliadhimisha Kongamano ya Kanda la Mwanza/Ziwa Victoria kwa ajili ya kuadhimisha mwaka wa Jubilei 2025 kwa ajili ya kuimarisha Imani ya Watoto wa Mashirika za Kipapa Kanda ya ziwa.  Yafuatayo ni majimbo ya kanda ya mwanza: Jimbo kuu la Mwanza, Musoma, Bunda, Shyinyanga, Geita, Rulenge-Ngara, Kayanga na Jimbo la Bukoba.

Bukoba watoto 546,  walezi 45, watawa 9,mapadre 2.  Shinyanga watoto 181 walezi 9 watawa 4 padre 1.  Musoma watoto 450 walezi 37 watawa 8. Bunda watoto 583, walezi 60,watawa 2, mapadre 1.Kayanga watoto 488walezi 26watawa 9 mapadre 1. Rulenge ngara  watoto 515, walezi 25, watawa 5. Geita watoto 70 walezi 47, watawa 2, mapadre 1. Mwanza watoto 835 walezi 62 watawa 10, mapadre 2

Kutoka majimbo haya tajwa hapo juu walihudhuria na kufurahia Kongamano hilo wakisema :”heri ingeendelea hadi wiki nzima”. Waliahidi awamu ijayo wataudhuria wengi zaidi.

Waliudhuria watawa  toka Mashirika mbalimbali wanaofanya utume wa kuwalea watoto kiimani na kimaadili.

Watoto walipata mada mbalimbali kutoka kwa watu mbalimbali kwamfano: Askofu wa Jimbo la Bukoba Jovitus Mwijage alifundisha mada :”Watoto waige maisha ya watakatifu. Mapadri wakurugenzi pia walitoa Mada kwa kukusisitiza watoto waendelee kujitambua Watoto walifurahia Mada zilizotolewa, michezo mbalimbali, burudani na nyimbo za utamaduni.

Misa ya ufunguzi iliadhimishwa na Askofu wa Bukoba, Jovinus Mwijage na Misa ya hitimisho iliadhimishwa na Askofu wa Jimbo la Geita Kasala, Flavian Kassala.

Michezo ya maswali na majibu kuhusu sakramenti, liturujia, historia ya kanisa

Michezo ya mpira kati ya mashabiki  wa yanga 3-1 Simba na michezo mingine ilichezwa katika kongamano hilo.

Kongamano la Kanda Limetusaidia Yafuatayo :

Watoto kusafiri kugundua mazingira mapya.

Watoto kujifunza kupitia Mada, michezo, burudani.

Watoto walijifunza kuishi mbali na familia kwa kujitegemea.

Tunamshukuru Mungu kutuwezesha kuadhimisha Kongamano na kumaliza Salama.

Tunamshukuru Rais wa PMS, askofu Jovitus Mwijage wa Jimbo la Bukoba kwa kutulisha neno, Mada  na kuhudhuria Kongamano. Tunamshukuru baba Mheshimiwa Mkurugenzi waTaifa PMS Padre Alfred Kwene kwa ushiriki wake. Aidha, tunawashukuru wakurugenzi wa majimbo yote ya Kanda ya kwa kushiriki wao mzuri. Shukran nyingi ziwaendee walezi na watoto kwa kuitikia na kuja katika kongamano hili.

Imeandaliwa na: Pd. Yvon, Mkurugenzi msaidizi wa PMS, Jimbo Kuu la Mwnza.